4.2.10

Κριτική στον Μουν και στον Ντάουνερ (από τον αμερικανικό οργανισμό Inner City Press)



Το θέμα της επίσκεψης Μπαν κι Μουν στην Κύπρο σχολιάζει σήμερα ο οργανισμός Inner City Press που εδρεύει στο Bronx της Νέας Υόρκης. Ο οργανισμός ασχολείται κατ' εξοχήν με θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διαφάνειας, κοινωνικών δικαιωμάτων, ίσης μεταχείρισης κλπ.

Δημοσιογράφος του οργανισμού ζήτησε από τον κύριο Farhan Haq, εκπρόσωπο τύπου του Γενικού Γραμματέα,  να διευκρινίσει τι ακριβώς έγινε και γιατί ορισμένα κόμματα αρνήθηκαν να παραστούν στην δεξίωση προς τιμή του Μπαν κι Μουν. Ο εκπρόσωπος απέφυγε να απαντήσει και εξήγησε πως είναι καλύτερα να ρωτήσουν τον Γενικό Γραμματέα κατ' ευθείαν. Όταν όμως ήρθε η στιγμή της ενημέρωσης από τον κύριο Μπαν κι Μουν, δεν επιτράπηκε στους δημοσιογράφους του Inner City να του απευθύνουν καμία ερώτηση. Όπως αναφέρουν στην ιστοσελίδα του οργανισμού (Inner City), ούτε στους ελληνοκύπριους δημοσιογράφους δόθηκε η ευκαιρία να κάνουν ερώτηση. Το άρθρο κάνει καυστική κριτική στον Αλεξάντερ Ντάουνερ γράφοντας μάλιστα πως το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να μαζεύει πελάτες για την εταιρία του, Bespoke Approach....

Ολόκληρο το άρθρο (με τους σχετικούς συνδέσμους πιο κάτω):

UN Dodges Protest of Ban's TRNC Trick in Cyprus, Questions Refused
By Matthew Russell Lee

UNITED NATIONS, February 4 -- Following UN Secretary General's largely failed and protested visit to Cyprus, back in New York the UN spin machine doggedly presented things as rosy, alongside an upbeat view of Alexander Downer.

Inner City Press asked Ban's Associate Spokesman Farhan Haq to comment on February 2 on four Greek Cypriot parties' boycott of the reception for Ban, due to his meeting at the "presidential" compound in the Turkish Republic of Northern Cyprus. From the UN's transcript:
Inner City Press: About his trip, I wanted to ask about the reports that, while he was in Cyprus, four of the Greek Cypriot parties, European parties, the Greens and two acronyms, DEKO and EDEK, boycotted his reception. They say because he met with Ali Talat at the presidential office in the break-away region. Where did he meet with Mr. Talat and what’s his response to the boycott by these important parties in Cyprus?

Associate Spokesperson Haq: As for Cyprus, I would leave it, as you know, the Secretary-General is on his way back from Cyprus. He will brief the Security Council about this and his other travels tomorrow at 3 p.m. and he will meet with you after that at approximately 4:30 p.m. at the Security Council stakeout. So, I’ll leave it for him to comment.
But during Ban's media stakeout on Wednesday, February 3, Inner City Press was not allowed to ask him a question. In fact, no Greek or Greek Cypriot reporter was allowed. The only question allowed by Ban's spokesman Martin Nesirky was from a Turkish journalist. And Ban's answer was, as always, rosy. But is this just propaganda?

Before the stakeout, a Greek Cypriot told Inner City Press there was no reason to even wait to here Ban Ki-moon speak. Ban has allowed Alexander Downer to destroy the process, he said, opining that beyond himself, what Downer cares about in this post is retaining the British bases.


And then there's Downer's claim that his work for business consultancy Bespoke Approach could never conflict with the Cyprus role that Ban has given him. Only at the UN.


Here to the single Cyprus question allowed by Nesirky was Ban's non-downer answer:
"I was very much encouraged by such a strong commitment by both leaders to continue their negotiations. And I was again, very much encouraged and touched by the strong support of the people from both sides who were chanting, in unison, shouting 'resolution now.' These were all the loud and clear voices from the general population, regardless of where they were from, both Greek Cypriot and Turkish Cypriot. That was quite moving for me. I felt a strong sense of responsibility [about] what the United Nations can do more to facilitate this Cypriot-led and Cypriot-owned negotiation. My observation was that a solution was possible and a solution was within reach, and, in fact, they made significant progress in power-sharing and governance. I was quite encouraged by this. Of course, there are many more important issues: property; border and security issues. I hope they will continue. President Dimitris Christofias told me that he will issue some sort of plan for further negotiations, despite this planned [Turkish Cypriot] election, and that is quite encouraging. And I am going to have my special adviser, Alexander Downer, continuously engaged, so that this negotiation will be facilitated."
Downer, of course, is not "continuously" engaged -- rather, he is drumming up business for Bespoke Approach. Alternate Foreign Minister of Greece Dimitris Droutsas, whom Inner City Press asked Thursday morning about the IMF, will meet with Ban Ki-moon and then the Press on Thursday afternoon. Watch this site.
Αντιφωνητής

3.2.10

Μπαν-κι-Μουν και μπού-με-ρανγκ



Τα γεγονότα έχουν ως εξής:

1. Ο Μπαν Κι Μουν επισκέφτηκε τον Μεχμέτ Αλι Ταλάτ στο λεγόμενο προεδρικό των κατεχομένων.
2. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας (όπως και όλα τα κόμματα) καταδίκασε αυτή την ενέργεια και εξέφρασε την δυσαρέσκεια του στον Μπαν Κι Μουν.
3. Ο Αλεξάντερ Ντάουνερ έσπευσε μετά την ενέργεια αυτή να εξηγήσει, σε διορθωτική διατύπωσή του, πως τα Ηνωμένα Έθνη αναγνωρίζουν μόνο την Κυπριακή Δημοκρατία.

Από κει και πέρα τα όσα εξελίσσονται τις τελευταίες μέρες είναι τραγελαφικά. Ορισμένοι έσπευσαν να τονίσουν πως η επίσκεψη δεν σημαίνει τίποτα και πως το λεγόμενο "προεδρικό" είναι απλά ένα κτίριο. Ο Κώστας Γεννάρης για παράδειγμα έγραψε πως "το λεγόμενο προεδρικό ή ψευτοπροεδρικό στα κατεχόμενα δεν είναι παρά το γραφείο εργασίας του ηγέτη της Τ/Κ κοινότητας."  "Αν οι Ε/Κ ήταν σταθεροί και το αποκαλούσαν αυτό που είναι," συνεχίζει," τότε και οι ξένοι θα το έπρατταν και ουδέποτε θα δημιουργείτο πρόβλημα."
Σημασία όμως δεν έχει η υπαρξιακή τοποθέτηση του κύριου Γεννάρη (-to be or not to be-) αλλά ο συμβολισμός που αποδίδουν τα ΗΕ και η διεθνής κοινότητα στο εν λόγω "κτίριο". Διότι στον διεθνή χώρο έχει μέγιστη σημασία η  αναγνώριση μιας οντότητας. Εξ' άλλου το θέμα είναι αν ο γ.γ. των ΗΕ γνώριζε που πήγαινε (ή που τον έπαιρναν) και όχι τι αποκαλούμε εμείς τον χώρο. Εδώ τόσα εκατομμύρια ελληνισμός μιλά για Σκόπια και πάλι υφίσταται πρόβλημα ορολογίας. Οι συμβολισμοί μεταφράζονται σε πράξεις και παραπράξεις. 

Άλλοι πάλι φωνάζουν πως φταίει ο πρόεδρος γι' αυτό που έγινε. Η αλήθεια όμως πρέπει να λέγετε: ο πρόεδρος καταδίκασε έντονα την ενέργεια και διαμαρτυρήθηκε για το συμβάν.

Άλλοι μίλησαν για μπούμερανγκ. Ότι η ανάγνωση του διαγγέλματος Ντάουνερ άδειασε του Τουρκοκύπριους αφού αναγκάστηκε ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ να τονίσει πως μόνο η Κυπριακή Δημοκρατία αναγνωρίζεται. Ενδιαφέρουσα η χρήση της λέξης "μπούμεραγκ." Γιατί ως γνωστόν το αντικείμενο είναι αυστραλιανής προέλευσης. Αν το έριξε ο Ταλάτ, τότε μπορεί και να επέστρεψε και να τον βρήκε στο κεφάλι. Πού να γνωρίζει ο άνθρωπος από μπούμερανγκ; Τώρα ο Ντάουνερ μπορεί και να  'ναι μαέστρος της τέχνης--αν το έριξε αυτός, ήξερε και που θα πάει και πως θα 'ρθει.

Ενδιαφέρον επίσης βρίσκω το απόλυτο μπέρδεμα που επικρατεί σε ορισμένα άρθρα. Σ' ένα κατά τα άλλα ισορροπημένο άρθρο, ο δημοσιογράφος Μιχάλης Μιχαήλ αναφέρει ότι: α) η επίσκεψη του ΓΓ στο λεγόμενο προεδρικό ήταν λανθασμένη, β) ίσως να είναι χέρι στην υπόθεση ο Ντάουνερ γ) η δήλωση Ντάουνερ ήταν ξεκάθαρη (και συνεπώς μπούμερανγκ για τους Τ/Κ) δ) πως διαψεύστηκαν όλοι εκείνοι που μιλούσαν για επιδιαιτησίες, υποχωρήσεις κλπ. (και ότι τώρα πρέπει να απολογηθούν). Λοιπόν το μπέρδεμα που λέτε είναι εδώ: αφού ΟΛΟΙ καταδίκασαν την επίσκεψη κι αφού ο Πρόεδρος Χριστόφιας χειρίστηκε σωστά το θέμα, τότε πού είναι το πρόβλημα και πού η διαφωνία; Όλοι φαίνεται να συμφωνούν αλλά κάτι δεν πάει καλά....

Αυτό που δεν πάει καλά είναι η προσπάθεια πολιτικοποίησης του ζητήματος. Και εξηγούμαι: Συμφωνούμε όλοι  πως αυτή η επίσκεψη είναι καταδικαστέα. Συμφωνούμε επίσης πως ο πρόεδρος καλά έκανε και τόνισε το σφάλμα στον Μπαν Κι Μουν. Μπορεί  ακόμη και να συμφωνούμε στο ότι ο Ντάουνερ κάπου δεν μας τα λέει καλά. Προς τι η διαφωνία; Όταν θέλεις να πεις πως ο πρόεδρος Χριστόφιας  είναι άψογος πρόεδρος επειδή η έντονη διαφωνία του έφερε το διορθωτικό διάγγελμα Ντάουνερ, τότε αρχίζεις να τονίζεις την διόρθωση  αντί την πράξη. Και λες, τώρα γιατί αντιδράτε; Δεν βλέπετε; Το χειρίστηκε άψογα ο πρόεδρος. Και μάλιστα κερδίσαμε γιατί επέστρεψε στο ψευδοπροεδρικό το μπούμερανγκ.  Αλίμονο να πανηγυρίζαμε γιατί ο Ντάουνερ διόρθωσε.

Αν θέλεις πάλι να πεις πως οι "απορριπτικοί" συνωμότες είχαν λάθος (και πρέπει να απολογηθούν) τότε αρχίζεις και τονίζεις το γεγονός πως όλα πήγαν ρόδινα. Τίποτα δεν έγινε. Πώς πήγε να γίνει κάτι αλλά το έσωσε ο πρόεδρος. Έλα όμως που όλα δεν πήγαν ρόδινα. Που πλανιέται ένα μεγάλο ερωτηματικό πάνω από το γεγονός. Γιατί άλλαξε το πρόγραμμα του Γενικού Γραμματέα; Δεν μπορεί να μην ήταν ενήμερος για το τι σημασία μπορεί να είχε μια τέτοια επίσκεψη. Κι αν αυτός δεν είχε τότε ο Ντάουνερ είχε. Άρα προς τι η επίσκεψη στον συγκεκριμένο χώρο; Γνώριζε ή δεν γνώριζε ο κύριος Ντάουνερ τι αντίκτυπο θα είχε στους Ελληνοκύπριους μια τέτοια επίσκεψη; Στο κάτω κάτω με την ενέργεια αυτή τα ΗΕ κατάφεραν να εξαγριώσουν και τους μεν και τους δε. Τους μεν για την επίσκεψη και τους δε για το διορθωτικό διάγγελμα. Δεν θα 'πρεπε κάποιος να δώσει εξηγήσεις στον κύριο Μπαν κι Μούν για το πώς κατάφεραν μέσα σε δύο μέρες να ενοχλήσουν και τις δύο κοινότητες;  

Αυτά τα ερωτήματα θα πρέπει αν απασχολήσουν την πολιτική ηγεσία του τόπου αλλά και τον κύριο Ντάουνερ. Αλλιώς θα μείνουμε με ακόμα μια περίπτωση που οι συνωμοσιολογίες θα δίνουν και θα παίρνουν και η καχυποψία θα συνεχίσει να οργιάζει. Κι αντί να βλέπουμε την μπάλα μπας και φάμε κανά γκολ εμείς θα μείνουμε να κοιτάμε τον διαιτητή.

Η αλήθεια (η δική μου τουλάχιστον) είναι η εξής: Ο γ.γ. των ΗΕ υπέπεσε σε μέγα σφάλμα και δεν βοήθησε, με την πράξη αυτή τουλάχιστον, στη δημιουργία καλύτερου κλίματος (ιδίως όσον αφορά τις δύο κοινότητες). Πέρα από αυτό θα πρέπει να διαπιστωθεί αν η ενέργεια αυτή ήταν στοχευμένη και αν ο κύριος Ντάουνερ επιτελεί όντως το έργο που του ανάθεσε ο γενικός γραμματέας.

Παρεμπιπτόντως, αν θέλετε να μάθετε τι σχέση έχουν όλα αυτά με τους δύστυχους τους "Τρώες" του Καβάφη, πατήστε εδώ.

Αντιφωνητής


31.1.10

Τα "Κέντρα Συντονισμού Απόψεων" και το ΑΚΕΛ (ή Αποσυντονιστείτε γιατί χανόμαστε )


Ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ, Άντρος Κυπριανού, βλέπει συνωμοσίες παντού. Διαπίστωσε, λέει, ότι στις απόψεις που εκφράζονται από μερικούς και στα άρθρα που δημοσιεύονται,  "υπάρχει μεγάλη σύμπτωση απόψεων, που δεν μπορεί να είναι τυχαία". Άρα, υπάρχει "κέντρο συγχρονισμού απόψεων." Με άλλα λόγια υπάρχουν ιστολογία, δημοσιογράφοι και στελέχη κομμάτων, να υποθέσουμε, που στόχο έχουν την υπόσκαψη του προέδρου και του κυβερνώντος κόμματος.

Υπάρχει μεγαλύτερη ειρωνεία; Ο Γενικός Γραμματέας του πιο "συντονισμένου" κομματικού κέντρου στην Κύπρο, διαμαρτύρεται επειδή υπάρχει κέντρο συντονισμού απόψεων που υποσκάπτει τον πρόεδρο. Το κόμμα που όσοι τόλμησαν να το σταυρώσουν... σταυρώθηκαν, διαμαρτύρεται ότι κάποιοι θέλουν να το σταυρώσουν.

Η διαφορά, θα μου πείτε, είναι ότι το ΑΚΕΛ εκφράζει νομιμοποιημένη άποψη, συντονισμένη μεν, αλλά επώνυμη και υπεύθυνη, ενώ οι επιθέσεις που δέχεται ο πρόεδρος είναι ύπουλες και κρυμμένες πίσω από την ανωνυμία. Ας μην είμαστε αθώοι. Η πολιτική μηχανή στην Κύπρο έχει αναδείξει την ανωνυμία (αν θέλετε καλύτερα το "παρασκήνιο") στο κατεξοχήν πλαίσιο εξέλιξης της (όποιας) πολιτικής μας ταυτότητας. Ρουσφέτι, αναξιοκρατικοί διορισμοί, μυστικές διαβουλεύσεις...ο λαός δεν πρέπει να γνωρίζει κάποια πράγματα. Κι έρχονται τώρα οι παρασκηνιακοί συντονιστές να διαμαρτυρηθούν για το ότι υπάρχει λέει ύπουλο παρασκήνιο.

Υπάρχει "σύμπτωση απόψεων" παραπονιέται ο κύριος Κυπριανού, γενικός γραμματέας του κόμματος που  χρόνια περηφανεύεται πως μιλά με μια ενιαία φωνή. Οι εκφράσεις, λέει, που δημοσιεύονται είναι σχεδόν πανομοιότυπες άρα κάποιος τους συντονίζει. Αν αυτό ήταν καταδικαστέο τότε θα έπρεπε να περάσουν όλα τα κόμματα, και το ΑΚΕΛ μαζί, από το ειδώλιο. Γιατί τόσα χρόνια, τις ίδιες μπαγιάτικες εκφράσεις ακούμε από δαύτους. Ποιος συντόνισε την "διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία" ή εκείνην την "δίκαιη και βιώσιμη λύση"; Ποιος ανέδειξε τα σλόγκαν και τα τραγουδάκια ("Σεισμός σεισμός συναγερμός," "και τώρα και πάντα ΑΚΕΛ ΑΚΕΛ ΑΚΕΛ" κλπ) στα πιο δημοφιλή κακομάζαλα μονόστιχα στον τόπο; Ακούμε τα ίδια και τα ίδια, χρόνια τώρα, και έχουμε τον Γενικό Γραμματέα του ΑΚΕΛ να παραπονιέται για πανομοιότυπες εκφράσεις...

Ο Πανίκος Νεοκλέους είναι συγγραφέας του γνωστού πλέον βιβλίου, Αγνοηθέντες 1974 (γνωστού γιατί η δημοσίευσή του, ως γνωστόν, έγινε αφορμή συνάντησης του ελληνοκύπριου Γιάννη Μαραθεύτη και του τουρκοκύπριου Φετχί Ακιντζί. Ο δεύτερος είχε τραυματίσει τον πρώτο κατά την διάρκεια του πολέμου).  Ο Πανίκος Νεοκλέους λοιπόν, μέγας (και άξιος) υποστηρικτής της επαναπροσέγγισης και ιδεολογικά αριστερός (όπως ο ίδιος λέει), διηγείται τα ακόλουθα σε σχέση με τον συγχρονισμό απόψεων του ΑΚΕΛ. Η αφήγηση μας πάει πίσω στο 1991 όταν το ΑΚΕΛ του ζήτησε να θέσει υποψηφιότητα στις βουλευτικές εκλογές:
Τους ευχαρίστησα, αλλά αρνήθηκα την πρότασή τους, γιατί, όπως τους εξήγησα, δεν θα μπορούσα να ευθυγραμμιστώ μαζί τους και να σιωπήσω, όπως κάνουν όλα τα στελέχη, σε περίπτωση που διαφωνήσω μαζί τους σε κάποιο ζήτημα. Στην αρχή προσπάθησαν να με μεταπείσουν, αλλά όταν είδαν ότι το εννοούσα, από τότε άρχισαν εναντίον μου έναν ανελέητο πόλεμο κατασυκοφάντησης και σπίλωσης. Έτυχε εκείνο το διάστημα να χωρίσω από τη σύζυγό μου και να φροντίζω μόνος μου τα δύο παιδιά μου, που ήταν τότε 16 και εννέα χρονών, και αντί να με βοηθήσουν οι σύντροφοι σε αυτή τη δύσκολη στιγμή της ζωής μου, με πολέμησαν αλύπητα, με κακολογούσαν ότι είμαι «πελλός» επειδή διαφωνούσα με το θεσμό του Ενιαίου Λυκείου και για άλλες απόψεις μου στα εκπαιδευτικά ζητήματα, για τα οποία αρθρογραφούσα συχνά στις εφημερίδες. Στη διάρκεια της υπηρεσίας μου στις Τεχνικές Σχολές, οργάνωνα εκθέσεις ζωγραφικής, εκδηλώσεις επαναπροσέγγισης με τους Τουρκοκυπρίους και άλλες πολιτιστικές πρωτοβουλίες. Στη δεκαετία 1980, επειδή ήμουν ακόμα μέλος του ΑΚΕΛ όταν οργάνωνα τέτοιες εκδηλώσεις, έρχονταν με τα λουλούδια. Αλλά μετά το 1991 και την άρνησή μου να βάλω υποψηφιότητα, έπρεπε να μου ψήσουν το ψάρι στα χείλη.

Από τη μέρα που έφυγα από το ΑΚΕΛ, ό,τι κάνω τους βρίσκω πάντα μπροστά μου. Εγώ δεν ήμουν ποτέ φανατικός, αν ήμουν φανατικός δεν θα έφευγα τελικά από το κόμμα.....Όμως η σημερινή ηγεσία του ΑΚΕΛ είναι αριστερή; Είδες εσύ ποτέ εκατομμυριούχους κομμουνιστές; Ε, δεν είναι λίγοι οι εκατομμυριούχοι κομμουνιστές στην Κύπρο. Ξέρω κομματικό στέλεχος που έχει ολόχρονα ενοικιασμένη σουίτα σε γνωστό πολυτελές ξενοδοχείο. Πολλοί άνθρωποι με προσωπικότητα και τιμιότητα εγκατέλειψαν το κόμμα αυτό. Τα στελέχη πάντα φοβούνται την ελευθερία της γνώμης και πάντα ακολουθούν κατά γράμμα αυτά που λέει ο ηγέτης του κόμματος. Αν δεν το κάνεις, είσαι μαυροπινακισμένος και αν μπεις στη μαύρη λίστα της Επαγρύπνησης του ΑΚΕΛ, είσαι χαμένος, αλίμονο στη μοίρα σου κι αυτό προσπάθησαν να κάνουν μαζί μου.

Κέντρα συγχρονισμού απόψεων, κύριε Κυπριανού; Εσείς, με τες λίστες των πιστών οπαδών, εσείς με τις εκδιώξεις των στελεχών που δεν συμμορφώνονται, εσείς της απόλυτης ταύτισης απόψεων, της Χαραυγής που αντιλαλεί καθημερινά τις κομματικές σας απόψεις, της μαύρης Επαγρύπνησης, ΕΣΕΙΣ, παραπονιέστε για κέντρα συντονισμού που υποσκάπτουν τον Πρόεδρο;

Εισήγησή μου είναι να κοιταχτείτε λίγο στον καθρέφτη. Μπορεί τότε να δείτε πως αυτό που σας ενοχλεί είναι το ίδιο μ' αυτό που εσείς και οι όμοιοί σας αντιπροσωπεύεται στο νησί εδώ και χρόνια. Αλλά τι να το κάνεις; Που και για να κοιταχτείτε στον καθρέφτη, για να κάνετε αυτοκριτική, περιμένετε να λάβετε κομματική εγγύκλιο....

Για τους μη ανήκοντας και τους  επιμένοντας στην ελεύθερη κριτική σκέψη:  Αποσυντονιστείτε γιατί χανόμαστε!

 Αντιφωνητής


27.1.10

Μας εκόνισαν επιτέλους με τον κονιορτό τους!



Κονιορτός, ο
: κόνις εγειρομένη εκ ταραχής του εδάφους, νέφος κόνεως (ώς όταν προχωρή στρατός). Μεφρ. ακάθαρτος άνθρωπος. Κοινώς: η σκόνη
Όταν ο Γιαννάκης  Ομήρου είπε πως η κατάθεση των νέων προτάσεων Ταλάτ "έχει κονιορτοποιήσει...τη βάση των διαπραγματεύσεων," ο Πρόεδρος Χριστόφιας απάντησε πως  "είναι στο μυαλό του κ. Ομήρου που έχει κονιορτοποιηθεί ή όποιου λέει τέτοια πράγματα, η βάση των συνομιλιών." Θα μπορούσε να ήταν και χειρότερα. Θα μπορούσε δηλαδή ο πρόεδρος να έλεγε, "Είναι το μυαλό του κύριου Ομήρου που έχει κονιορτοποιηθεί." Ένα γράμμα κάνει μεγάλη διαφορά.

Αλλά από την ώρα που το είπε ο Ομήρου εκείνο το "έχει κονιορτοποιηθεί" το έχουν δέσει όλες οι εφημερίδες σε ψηλό μαντήλι. Όποια σελίδα και να γυρίσεις γι' αυτόν τον περιβόητο τον κονιορτό διαβάζεις. Ο Κώστας Βενιζέλος στον Φιλελεύθερο: "για την προεδρική αναφορά ότι «είναι στο μυαλό του κ. Ομήρου που έχει κονιορτοποιηθεί» εναπόκειται στην ΕΔΕΚ να σηκώσει ή όχι το γάντι".  Τίτλος της στήλης του Σάββα Ιακωβίδη στην Σημερινή: "Η Κονιορτοποίηση της αξιοπρέπειας της ΕΔΕΚ." Ο Κωστάκης Αντωνίου της Σημερινής: "Ο Πρόεδρος Χριστόφιας αντέδρασε ως να του κατεδάφισαν το σπίτι. Και προχώρησε να πει εκείνο το ανοίκειο και προσβλητικό για τον πρόεδρο της ΕΔΕΚ, ότι 'κονιορτοποίηση της βάσης των συνομιλιών υπάρχει μόνο στο μυαλό τού κ. Ομήρου και όσων λένε τέτοια πράγματα.'" Η Νίκη Κουλέρμου στην Χαραυγή: "Κονιορτοποιήθηκε η βάση των συνομιλιών σημαίνει ότι αυτή έγινε κορνιαχτός, δηλαδή σκόνη. Τουτέστιν διαλύθηκε σε μικρούς κόκκους σκόνης και άρα δεν υπάρχει ως βάση και πλαίσιο λύσης και δεν υπάρχει λόγος συνομιλιών!" Ο Κύπρος Κουρτελλάρης  στην Χαραυγή: "Δεν θα σχολιάσω τη δήλωση Oμήρου περί κονιορτοποίησης της βάσης των συνομιλιών (από τις απαράδεκτες συνομοσπονδιακές προτάσεις της τουρκικής πλευράς), αλλ’ ούτε και την απάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας, πού τελικώς κονιορτοποιείται η βάση των συνομιλιών." Τα πιο πάνω είναι μόνο δειγματοληπτικά...

Κονιορτοποίηση, κονιορτοποιήθηκε, κονιορτοποιείται, έχει κονιορτοποιηθεί. Ο κονιορτός έχει την τιμητική του. Η φράση  "έχει κονιορτοποιηθεί στο μυαλό σου" έχει αναδειχθεί σε μια εκ των χειρότερων βρισιών (ανοίκεια και προσβλητική) που μπορεί να απευθύνεις στον άλλον. Θα μπορούσαν φαντάζομαι οι πολιτικοί μας, ως λάτρες της αρχαίας ελληνικής, να ανάγουν και τα παράγωγα της λέξης σε εξίσου υβριστικές εκφράσεις. Θα μπορούσαν να έλεγαν για παράδειγμα, "Είσαι ένας κόνιος και μισός." Κόνιος πάει να πει αυτός που εγείρει κονιορτό. Μάλιστα η βρισιά θα συμβαδίζει απόλυτα με το ισπανικό conyo (που πάει να πει...άστο καλύτερα). Και επειδή οι ευφυέστατοι πολιτικοί μας αρέσκονται στα λογοπαίγνια θα μπορούσαν κάλλιστα να χρησιμοποιήσουν και την εξής έκφραση: "Θα σε κάνω κόνις." Δηλαδή θα σε κάνω στάχτη. Από τα αγαπημένα μου είναι το ΚΟΝΙΣΑΛΟΣ. Ολόκληρο σύννεφο σκόνης. Ότι πρέπει για δημοσιογραφική παρομοίωση: "Κονίσαλος οι νέες θέσεις Ταλάτ." Πρωτοσέλιδο. "Δημιουργήθηκε ΚΟΝΙΣΑΛΟΣ στο εθνικό συμβούλιο." Από τους λάτρες της ντοπιολαλιάς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και κάτι σαν αυτό: "Ήρτεν κορτωτός κορτωτός όπως τον κονιορτόν. Τζαι εκόννισεν τα ούλλα.¨  Τέλος, υπάρχει και το "κονιώ," δηλαδή γεμίζω με σκόνη. Κρατούμε την χρήση του τελευταίου για τον λαό. Γιατί μας εκόνισαν επιτέλους με τον κονιορτό τους!! Και τόση ακαθαρσία ποιος την καθαρίζει; 

Επίμετρο (προς Γιώργο Πήττα)
"Mας γέρασαν προώρως Γιώργο, το κατάλαβες;"

Με τέτοια κονιορτολογία πώς να μην μπεις σε κινούμενη άμμο; Ως...έμπνευση σου θυμίζω ένα από τα πιο εύστοχα άρθρα που γράφτηκαν για την Κυπριακή "μηχανή παραγωγής άχρηστων πολιτικών." Στην Στήλη Άλατος: "ΑΚΕΛ, ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, Έλεος!" Μου το θύμισε σήμερα ο κονιορτός... Άντε και καλά κρασιά!

Αντιφωνητής


25.1.10

Kurt Westergaard καλεί Δρακούνα (αλό, αλό)

Φίλτατη Δρακούνα,

Έτυχε να διαβάσω το άρθρο σου στην Καθημερινή που αφορά την πρόσφατη ανάρτηση  της γελοιογραφίας του προσφυγόπουλου στο ιστολόγιο της Επανένωσης. Και αφού επικαλέστηκες τον δαδαϊσμό ως ιδεολογία να σου πω πως η ταύτιση της ανάρτησης σου με το κίνημα είναι ολίγον τι...του κουτουρού. Διότι οι δαδαϊστές κατεδάφιζαν ευστόχως τα καλλιτεχνικά στερεότυπα αλλά δεν ενδιαφέρονταν διόλου να παραθέσουν νέους τρόπους έκφρασης ή καινούργιες τεχνοτροπίες. Αντιθέτως, μου φαίνεται πως εσύ γνωρίζεις πολύ καλά και το νόημα και το απόφθεγμα της γελοιογραφίας που ετοίμασες.  Άλλον να λες, όπως ο Τζάρα, πως η πρώτη αρχή του δαδαϊστικού μανιφέστου είναι πως δεν πιστεύουμε σε μανιφέστα, και άλλον να είσαι άτομο που  έχει άποψη και την εκφράζει, που "έχει οικογένεια, βλέπει ειδήσεις, έχει απορίες, θέλει να γελάσει, συγκινείται, νευριάζει, κάνει τόσα πράγματα." Διότι το πρώτον είναι όντως αντικομφορμιστικό. Το δεύτερο είναι η μπουρζουά ζωή που όλοι μας ζούμε (θέλουμε δεν θέλουμε) και στην οποία αντιτάσσονταν οι δαδαϊστές. Εν ολίγοις, ότι είναι ακαταλαβίστικο δεν είναι δαδαϊσμός...

Η μόνη δαδαϊστική δήλωση που βλέπω στο άρθρο σου είναι ετούτη: "τα κείμενά μου δεν έχουν κάποια λογοτεχνική αξία." Ε, με τούτον σίγουρα θα συμφωνούσε και ο μακαρίτης ο  Τζάρα (όχι λόγον ποιότητας αλλά επειδή οι δαδαϊστές δεν πίστευαν στην έννοια "λογοτεχνία" ως έχει).

Εππέσαν που λες οι πατριώτες πάνω σου να σε φαν. Αλλά επειδή ερώτησες κάτι σημαντικό στο άρθρο σου "[Τι σημαίνει να βάλεις μιλιά ή κίνηση στο σύμβολο, αν όχι να του δώσεις μια άλλη συμβολική έννοια;"] θα σε καλέσω να μελετήσεις δύο σχέδια. Το πρώτο είναι η γνωστή καρικατούρα του Προφήτη Μοχάμεντ που δημιούργησε ο  Δανός Kurt Westergaard. Από τον καιρό που την έκαμεν ο δύστυχος δέχτηκε τόσες απειλές που τώρα κρύβεται και προστατεύεται από την αστυνομία. Ιδού το δημιούργημα του:





Ως απάντηση στα σκίτσα που δημοσιεύθηκαν στην Δανία, Ιρανική εφημερίδα κήρυξε διαγωνισμό γελοιογραφίας με θέμα το ολοκαύτωμα. Ένα από τα σχέδια που διακρίθηκαν ήταν αυτό του ιρακινού Maziyar Bizhani. Παριστάνει μουσείο ολοκαυτώματος σε σχήμα σβάστικας:


Τι σημαίνει λοιπόν να δώσεις σε ένα σχέδιο άλλη συμβολική έννοια από αυτή που συνηθίσαμε; Αν με ρωτήσεις κατά πόσον τα δύο σχέδια είναι εύστοχα θα σου πω ναι. Το πρώτο γιατί αντικατοπτρίζει τον θρησκευτικό φανατισμό και το δεύτερο επειδή αντικατοπτρίζει την χρήση [της έννοιας] του ολοκαυτώματος από τους Ισραηλινούς σαν καταπιεστικό και ενοχικό όπλο. Αν με ρωτήσεις κατά πόσον είναι άστοχα και πάλιν θα σου πω ναι. Διότι ούτε το πρώτον ούτε το δεύτερον αντικατοπτρίζει την αλήθεια. Ότι δηλαδή ο θρησκευτικός φανατισμός πηγάζει από την στάση πολλών δυτικών χωρών προς τους μουσουλμάνους και ότι το ολοκαύτωμα είναι πραγματικότητα ό,τι κι αν πιστεύει ο Αχμαντίνιτζαντ.

Κατά τον γέρο-Φρόυδ κάθε αστείο κρύβει ένα θυμό μέσα του, μιαν αγανάκτηση. Αγανακτάς λαλείς τζαι καταλαβαίνω σε. Όσοι βρήκαν το σχέδιο σου αστείο αγανακτούν μαζί σου. Και όσοι δεν το βρήκαν αστείο αγανακτούν μαζί σου για τα ίδια πράματα. Γιατί αν αγανακτάς επειδή εκουράστηκες να θωρείς το καημένο το προσφυγόπουλο να κάθετε έτσι σχέδιον 35 χρόνια το ίδιον αγανακτήσαν τζαι οι άλλοι. Ιδού η ειρωνεία... Για να το πω αλλιώς, εκείνοι που εγελάσαν με το σχέδιο του Westergaard δεν ήταν, προφανώς, στην πλειοψηφία τους μουσουλμάνοι. Ήταν δυτικοί και αυτοπροσδιοριζόμενοι ως "φιλελεύθεροι"...Και δεν φαντάζομαι να βρήκαν πολλοί Εβραίοι το σκίτσο του Bizhani αστείο.  Άρα για να γελάσει κάποιος χρειάζεται προδιάθεση (και πολλές φορές ιδεολογικής φύσεως).

Η ειρωνεία, που λες, είναι μεγάλο όπλο. Γι' αυτό θέλει πολλή τέχνη να την εφαρμόσεις. 

Τέλος πάντων, ξέρεις ποιο είναι το αστείο; Πώς λένε πως γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος; Ε, στο τέλος μου φαίνεται, στις δύο προαναφερθέντες περιπτώσεις τουλάχιστον, δεν γελάει κανένας. Και στην δική μας περίπτωση...το τέλος φαντάζει πολύ μακρινό.

Τροφή για σκέψη (food for thought)...

χαιρετισμούς,

Αντιφωνητής



Facebook Share

Related Posts with Thumbnails